Schrijfcoach is opgelucht

‘Dus ik hoef als schrijfcoach die teksten helemaal niet zelf te herschrijven…’ schreef een schrijfcoach-in-opleiding in een blogje. Inderdaad, dat hoeft niet. De tekst is en blijft van de schrijver, de inhoudseigenaar. Jij helpt door vragen te stellen De Bedoeling (DB) van de tekst te achterhalen. Hij of zij verwoordt die bedoeling en dan (ja, dan pas) ga je kijken waar je Die Bedoeling in de tekst vindt. En of DB van de bladzijde of het scherm spat. Vaak is dat niet het geval en ziet de schrijver dat. ‘Daar moet ik nog even mee aan de slag…’ Je geeft nog wat kleine duwtjes de goede kant op, je nudget, maar gaat de tekst niet herschrijven. Dan ben je geen coach meer, maar redacteur. Dat kan natuurlijk, maar dat is een andere rol.

De opgeluchte schrijfcoach realiseerde zich dat zij geen aap op haar schouders kreeg in de vorm van een tekst die anders moet. Dat is en blijft de verantwoordelijkheid van de schrijver. Hèhè, dat scheelt.

schrijfcoach in opleiding

Schrijfcoaches in opleiding

Als je een opleiding volgt, moet je reflectieverslagen schrijven. In de opleiding tot schrijfcoach schrijf je een paar blogjes. Dat is een lekker vrije vorm waarin je persoonlijke en professionele elementen combineert in een goed leesbaar stukje van 300 of meer woorden. Waarom dat aantal? Omdat Google de tekst dan beter kan analyseren – Google houdt van véél data – en je uiteindelijk een betere positie in de zoekresultaten krijgt. Als je met WordPress werkt, dan ken je de plug-in Yoast wel. Die laat met bolletjes zien hoe SEO-ok jouw content is. Is je stuk langer dan 300 woorden, dan krijg je een groen bolletje. Ik zit nu op 275 woorden, dus voeg ik nog een paar regels toe;) Terug naar het blogje; dat werk als een reflectieverslag, maar is veel effectiever omdat de deelnemer veel meer vrijheid heeft, losser schrijft en tot bijzondere inzichten komt. Zo, 313 woorden.